The Migrants' Files - Μέρος δεύτερο - Οι ροές του Χρήματος

Τον Αύγουστο του 2013 μια ευρωπαϊκή ομάδα δεκαπέντε δημοσιογράφων, στατιστικολόγων και προγραμματιστών ξεκίνησε την έρευνα δημοσιογραφίας δεδομένων The Migrants’ Files. Πρώτος στόχος ήταν να διερευνηθεί το κόστος σε ανθρώπινες ζωές των ευρωπαϊκών πολιτικών μετανάστευσης. Στα αποτελέσματα αυτής της έρευνας για πρώτη φορά καταγράφηκε ένας ανατριχιαστικός αριθμός: από το 2000 ως σήμερα περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να περάσουν τα τείχη της Ευρώπης Φρούριο. Και η έρευνα, στην οποία συμμετείχε το radiobubble με την ομάδα του rbdata, βραβεύτηκε με δύο διεθνή βραβεία.
Αυτή τη φορά η ομάδα του Migrants’ Files επιχειρεί να καταγράψει το οικονομικό κόστος των ευρωπαϊκών επιλογών ή, τουλάχιστον ένα μέρος του. Ένα κόστος που πληρώνεται τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην προσπάθειά της να σταματήσει τις μεταναστευτικές ροές, κι επομένως από τους ευρωπαίους πολίτες, όσο κι από τους ίδιους τους πρόσφυγες και μετανάστες που μην έχοντας νόμιμο τρόπο να διασχίσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα βρίσκονται οικονομικοί όμηροι στα χέρια διακινητών. Και ταυτόχρονα διακινδυνεύουν τη ζωή τους.

Το νερό ξαναπερνά σε δημόσια χέρια

Σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη της κυβέρνησης ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού θα είναι ωφέλιμη για το δημόσιο συμφέρον και οικονομικότερη από την δημόσια/κρατική διαχείριση, η τάση των τελευταίων ετών σε όλο τον κόσμο είναι η επιστροφή του νερού στα χέρια του δημοσίου ή της τοπικής κοινότητας.

Σε επιστημονική ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο τον περασμένο Ιούλιο, αναδείχτηκε αυτή ακριβώς η παγκόσμια τάση επιστροφής της διαχείρισης των υδάτων σε δημόσια χέρια. Η ημερίδα είχε θέμα "Υδατικοί πόροι, υποδομές και υπηρεσίες νερού: Ιδιωτικοποίηση ή κοινωνικοποίηση;" και φιλοξενούμε ένα τμήμα των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν σε αυτήν.

ΕΥΔΑΠ: Η μεγαλύτερη εταιρεία ύδρευσης στο σφυρί

Η ΕΥΔΑΠ Α.Ε. ιδρύθηκε με το Νόμο 1068 του 1980 «περί συστάσεως ενιαίου φορέα Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πρωτεύουσας», μετά από τη συγχώνευση της Ανωνύμου Ελληνικής Εταιρείας Υδάτων των Πόλεων Αθηνών - Πειραιώς και περιχώρων (Ε.Ε.Υ.) και του Οργανισμού Αποχετεύσεως Πρωτευούσης (Ο.Α.Π.). Από το 1999 περιήλθε στη σημερινή της νομική μορφή καθώς τα κυριότερα πάγια της εταιρείας απορροφήθηκαν από την Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ ΝΠΔΔ, παραμένοντας στην ιδιοκτησία του Δημοσίου. Στην κυριότητα της Εταιρείας Παγίων ανήκουν τα φράγματα, οι ταμιευτήρες, τα εξωτερικά υδραγωγεία και αντλιοστάσια, καθώς και οι άλλες εγκαταστάσεις που εξασφαλίζουν την ασφαλή μεταφορά του νερού μέχρι τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας του. Καθώς επίσης και το έδαφος από όπου περνούν τα δίκτυά της. Με σύμβαση όμως που υπογράφηκε μεταξύ της ΕΥΔΑΠ και του Ελληνικού Δημοσίου, το Νοέμβριο του 1999 η ΕΥΔΑΠ συνεχίζει να λειτουργεί τα υπόψη έργα για λογαριασμό της Εταιρείας Παγίων. Τον Ιανουάριο του 2000 η εταιρεία εισήχθη στην κύρια αγορά του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών.

#rbnews 14: Ο παραλογισμός κυρίαρχος στη διαχείριση των υδάτων

Οικοσύστημα Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου
(από το blog του Δ. Γερονίκου)

Την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου, φιλοξενήσαμε στο στούντιο του radiobubble τον γεωπόνο Δημήτρη Γερονίκο, όπου και συζητήσαμε θέματα γενικότερης διαχείρισης υδάτων στην Ελλάδα, τόσο για αγροτική -κυρίως- χρήση όσο και στο αστικό δίκτυο, τα λάθη, τις παραλείψεις και τα “εγκλήματα” που έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα, αλλά και για τις εναλλακτικές προοπτικές του μέλλοντος.

Συζητήθηκαν ζητήματα όπως, η κατασπατάληση νερού αλλά και πόρων με κακές πρακτικές που στόχο έχουν την απορρόφηση κονδυλίων, η μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, η λειψυδρία, η εκτροπή του Αχελώου κ.α. Διατυπώθηκαν προτάσεις για την αγροτική παραγωγή, την τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και τις τοπικές οικολογικές -και όχι μόνο- κινήσεις πολιτών.

Με την 14η εκπομπή του #rbnews κλείνει ο κύκλος συνεντεύξεων με θέμα το "νερό". Σύνοψη και συμπεράσματα της έρευνας του radiobubble news θα δημοσιευθούν αμέσως μετά την εορταστική περίοδο της Πρωτοχρονιάς.

Ηχητικό: Νερό, Δημόσιο Αγαθό (DOC4LIFE)

Στα πλαίσια του αφιερώματός μας για την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού στην Ελλάδα, παρακολουθήσαμε την εκδήλωση-συζήτηση που οργάνωσε η doc4life την περασμένη Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2013, με θέμα "Νερό, δημόσιο αγαθό".

Οι εισηγητές της εκδήλωσης ήταν οι Δημήτρης Γερονίκος (Γεωπόνος), Δημήτρης Χρυσαφίδης (δρ. Χημείας Τροφίμων), Έφη Σπυροπούλου (μέλος πρωτοβουλίας SAVEGREEKWATER) και Βασίλης Τσόκαλης (εκπρόσωπος ΣΕΚΕ-Σ για Δημόσια ΕΥΔΑΠ). Για τα θέματα που συζητήθηκαν, σχετικά με την ποιότητα του νερού στην Ελλάδα, τη διαχείρισή του, τα κινήματα εναντίον της ιδιωτικοποίησής της και το μέλλον της ΕΥΔΑΠ, το #rbnews αφιέρωσε την εκπομπή #12 της Παρασκευής 29 Νοεμβρίου.

Συγκεντρώσαμε όλες τις εισηγήσεις εκείνης της ημέρας και τις δημοσιεύουμε:

#rbnews 12: Δημόσια και κοινωφελής υπηρεσία ύδρευσης

Η 12η εκπομπή #rbnews έχει και πάλι το νερό σαν κύριο αντικείμενο και σε συνέχεια της έρευνας του radiobubble news για τις ιδιωτικοποιήσεις της διαχείρισής του στη χώρα μας.

Αυτή τη φορά επικεντρωνόμαστε στην ΕΥΔΑΠ, της οποίας η ιδιωτικοποίηση περιμένει τη σειρά της μετά από εκείνη της ΕΥΑΘ. Στην εκπομπή ακούγονται αποσπάσματα από τις παρεμβάσεις των Βασίλη Τσόκαλη (εκπρόσωπος ΣΕΚΕ-Σ για Δημόσια ΕΥΔΑΠ), Δημήτρη Χρυσαφίδη (δρ. Χημείας Τροφίμων) και Έφης Σπυροπούλου  (μέλος πρωτοβουλίας SAVEGREEKWATER) στην εκδήλωση που οργάνωσε η doc4life την περασμένη Πέμπτη.

Ήταν τελικά δημόσια η ΕΥΔΑΠ; Ποιος ο ρόλος των διορισμένων από την κυβέρνηση διοικήσεων στα χρόνια της κρίσης; Με ποιον τρόπο μπορεί η εταιρεία να γίνει πραγματικά δημόσια και κυρίως κοινωφελής;

#rbnews 11: Μήπως είναι μονόδρομος η κοινωνικοποίηση του νερού;

Η 11η εκπομπή #rbnews είναι αφιερωμένη στα ευρήματα της έρευνας για τα προγράμματα ιδιωτικοποίησης του νερού στην Ελλάδα, αλλά και τον κόσμο.

Με αφετηρία το άρθρο του @Polyfimos για τις δέκα πόλεις της Ευρώπης που είπαν "όχι" στην ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού, ο @Galaxyarchis παρουσιάζει ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις, καθώς και τα πρωτότυπα μοντέλα κοινωνικοποίησης στη διαχείριση του νερού που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια.

Επίσης, γίνεται ανασκόπηση των κυριότερων γεγονότων και πολιτικών αποφάσεων στο δρόμο προς την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ, στην οποία ενδέχεται πει "στοπ" το Συμβούλιο της Επικράτειας, κατόπιν προσφυγής τριών εργαζομένων της.

Ιδιωτικοποίηση νερού: 10 πόλεις δείχνουν άλλο δρόμο

του @polyfimos

Οι απόπειρες ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Το ίδιο και οι προσπάθειες να παραμείνει στα χέρια των πολιτών η εκμετάλλευσή του, με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τη συγκράτηση των τιμών και τη διατήρηση κοινωνικού χαρακτήρα.

Στο ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει προοδευτική διαχείριση του νερού, η απάντηση είναι «ναι». Μπορεί, και έχει υπάρξει ιστορικά σε πολλές περιοχές όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Πέρα από το γνωστό παράδειγμα των Παρισίων και με τη βοήθεια των στοιχείων που παρέθεσε σε εκθέσεις του το ινστιτούτο «Νίκος Πουλαντζάς» και η ΙΝΕ ΓΣΕΕ, διαπιστώνουμε πως το μέλλον του νερού είναι υπόθεση όλων μας.

ΕΥΑΘ, «Κίνηση 136»

[ΕΡΕΥΝΑ]

Βάζοντας εμπόδια στην κοινωνική οικονομία

«Ακόμη και το νερό της βροχής είχε τιμή, όταν ιδιωτική εταιρεία ανέλαβε τη διαχείρισή του» είπε στις 6 Σεπτέμβρη 2013 ο υπουργός Πολιτισμού της Βολιβίας Pablo Cesar Groux Canedo, στην «ημέρα αφιερωμένη για το νερό» που διοργάνωσε η -υπό κατάληψη- ΕΤ3 στην Θεσσαλονίκη.

Η «μάχη για το νερό» είχε νεκρούς στη χώρα της Λατινικής Αμερικής. Ο πόλεμος που διεξήχθη εκεί αποτελεί παράδειγμα για το παρόν -αλλά κυρίως το μέλλον- του νερού της «συμπρωτεύουσας». Η Θεσσαλονίκη βρίσκεται σήμερα στη μέση μίας διαμάχης πολυεθνικών συμφερόντων με αντικείμενο του πόθου την εκμετάλλευση των υδάτων της.

Με το βλέμμα των ξένων: η ελληνική κρίση στον διεθνή τύπο

της @Krotkie

Από την στιγμή που εκδηλώθηκε η κρίση στην χώρα μας, και ειδικότερα από το Καστελόριζο και εξής, η Ελλάδα τοποθετήθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των μέσων ενημέρωσης στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, και πάντως σίγουρα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, για λόγους προφανείς. Η θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη σε συνδυασμό με τη φύση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, αποτελεί επαρκή λόγο για να συμβεί κάτι τέτοιο. Από ένα σημείο και μετά, βέβαια, το ενδιαφέρον δεν περιορίστηκε στην κατάσταση της οικονομίας και τις σχετικές εξελίξεις, καθώς η κρίση, ως ανεμένετο, επεκτάθηκε σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής.

Ειδικότερα για ορισμένες χώρες, τις πιο ευάλωτες της Ευρωζώνης, ορισμένες εκ των οποίων έτσι κι αλλιώς, ακολούθησαν τη μοίρα της Ελλάδας, προσδενόμενες και αυτές στο άρμα του “διορθωτικού προγράμματος” της Τρόικα, η Ελλάδα λειτουργούσε σαν ένα είδος τρέηλερ για όσα θα υφίσταντο σύντομα και αυτές. Χαρακτηριστικό, πάντως είναι πως, μέχρι πολύ πρόσφατα, το επίσημο πολιτικό σκηνικό αποπειράτο λυσσαλέα να πείσει πως όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα δεν αφορούν αυτές τις χώρες -γραμμή την οποία ακολούθησαν και τα μέσα ενημέρωσης των χωρών αυτών· το γεγονός αυτό ήταν εξαιρετικά πρόδηλο, για παράδειγμα στην Ισπανία -σχολιαζόμενο μάλιστα ειρωνικά στο τουήτερ με το hashtag #SpainIsNotGreece -, αντίστοιχη όμως ήταν η τακτική και στην Ιταλία ή την Πορτογαλία, αν και σε λιγότερο έντονο βαθμό.

Λογοκρισία: μια παλιά ελληνική ιστορία

Από τις πρώτες ώρες της ελληνικής Επανάστασης και τους Βαλκανικούς Πολέμους, ως τη χούντα του Μεταξά, την Κατοχή και τη δικτατορία των συνταγματαρχών, η Ελλάδα έχει γνωρίσει αμέτρητες φορές φαινόμενα λογοκρισίας, φίμωσης και δίωξης “αιρετικών”. Χιλιάδες εξ αυτών τιμωρήθηκαν με τον σκληρότερο τρόπο για τις σκέψεις και τις απόψεις που αποτύπωσαν πάνω στο χαρτί.

Ο μεγάλος Ρωμαίος σατιρικός Γιουβενάλης ειρωνευόμενος την απαγόρευση δημοσίευσης οποιουδήποτε είδους κριτικής στην πλούσια Ελίτ της Ρώμης έγραψε ότι “Ο λογοκριτής αθωώνει τα κοράκια και καταδικάζει τα περιστέρια”. Μία φράση, που το νόημά της έμεινε αναλλοίωτο για πάνω από 2.000 χρόνια.

Τουρκία: από τα στρατιωτικά πραξικοπήματα στο #occupygezi

Από το κεμαλικό κοσμικό κράτος μέχρι το “Εξπρές του Μεσονυκτίου” και τις μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του Ιουνίου του 2013, έχουν μεσολαβήσει τρία στρατιωτικά πραξικοπήματα, 47 χρόνια συνεχούς παρουσίας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, πάνω από 16.000 καταδίκες καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, χιλιάδες νεκροί σφοδρών πολιτικών συγκρούσεων κι ένα σχέδιο μαφιόζικων καθεστωτικών εκτελέσεων και απαγωγών από το 1990 μέχρι τις μέρες μας.

Σήμερα η Τουρκία ζει το ξεχείλισμα μιας λαϊκής οργής, προερχόμενης από αυτούς που θα περιέγραφε κανείς ως “αστική τάξη”. Δεν είναι μία ακόμη αιματηρή εξέγερση Κούρδων στα ανατολικά βάθη της χώρας, ούτε οι παλιές “καλές” εποχές των μαχαιροβγαλτών Γκρίζων Λύκων στους δρόμους της Άγκυρας και της Κωνσταντινούπολης αλλά μία αντίδραση σε κάτι που, ίσως, οι ιστορικοί του μέλλοντος αποκαλέσουν “Ερντογανισμό”.

Το κινέζικο "θαύμα"

Η Κίνα αποτελεί σήμερα την δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, με προοπτική να τις ξεπεράσει μέχρι το 2020. Όλα αυτά σε μία χώρα όπου πάνω από 900 εκατομμύρια πολίτες ζουν με εισοδήματα χαμηλότερα των 5 δολαρίων την ημέρα, 100 εκατομμύρια βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας και 83 από τους συνολικά 212 ντόπιους δισεκατομμυριούχους, κάθονται στα έδρανα της μονοκομματικής κινεζικής βουλής. 

Πίσω στη δεκαετία του ‘50 και του ’60, την “Πολιτιστική Επανάσταση” και το μαοϊκό “Μεγάλο Βήμα προς τα εμπρός”, η Κίνα ήταν μία φτωχή αγροτική χώρα. Ο αρχικός στόχος βιομηχανοποίησής της απέτυχε και η στροφή προς το δρόμο του ατσαλιού και της γεωργίας είχε τραγικά αποτελέσματα. Η επίθεση του καθεστώτος σε οτιδήποτε αντιπροσώπευε τη διανόηση και τις επιστήμες εκδηλώθηκε με ένα κύμα βίαιων μετεγκαταστάσεων αστικών πληθυσμών στην αγροτική ύπαιθρο. 

Εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν και διώχθηκαν για τις πολιτικές και θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, σε μία χώρα όπου μετά το θάνατο του Μάο Τσε Τουνγκ κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την εξέλιξή της.

Το νερό ως ανθρώπινο δικαίωμα - ιστορική ανασκόπηση

[ΕΡΕΥΝΑ]

Όταν ο Peter Bradeck, πρόεδρος μίας από τις μεγαλύτερες εταιρίες εμφιάλωσης νερού του κόσμου, της Nestle, ομολόγησε μπροστά στην κάμερα ότι το νερό δεν είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα, η παγκόσμια συζήτηση για τι αποτελεί πλέον κοινωνικό αγαθό και τι υπόκειται σε ιδιωτική εκμετάλλευση τέθηκε στις βάσεις που της αρμόζει.

Η ιδιωτικοποίηση της παροχής νερού στην Ελλάδα συνυπήρξε σχεδόν πάντοτε με καταστάσεις τεράστιας οικονομικής κρίσης, άδειων δημοσίων ταμείων και άμεσης ανάγκης εύρεσης γρήγορου χρήματος από ιδιώτες.

Όταν το γυαλί ράγισε

Είναι 12 Νοέμβρη του 1999 και ο Λευκός Οίκος των Ηνωμένων Πολιτειών γιορτάζει. Μαζί του πανηγυρίζουν χιλιάδες επενδυτές και τραπεζίτες στην Αμερική, αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι η μέρα που υπογράφεται ο νόμος για την... “Μοντερνοποίηση του Οικονομικών Υπηρεσιών”, ή αλλιώς Gramm-Leach-Bliley Act.

Πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Δημοκρατικός Μπιλ Κλίντον, ο τελευταίος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που βομβάρδισε ευρωπαϊκό έδαφος. Από τον Μάρτιο του 1999 όλα τα μέσα ενημέρωσης του πλανήτη στρέφονται στην Σερβία, το Μαυροβούνιο και το Κόσοβο, για τον πόλεμο των 77 ημερών που, όπως ανακοίνωσαν ο Μπιλ Κλίντον και ο Τόνι Μπλερ, αποτέλεσε έναν “ανθρωπιστικό πόλεμο για την προστασία αμάχων από την εθνοκάθαρση του Σέρβου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς”.

Και οι 70 ήταν υπέροχοι

του @Polyfimos

Πώς θα αντιδρούσε κάποιος στην είδηση πως την επίμαχη περίοδο των 2059 καταθετών της περιβόητης λίστας Λαγκάρντ, μόλις 70 Έλληνες φορολογούμενοι επέλεγαν να δηλώσουν στις επίσημες αρχές τα περιουσιακά τους στοιχεία σε όλες τις ελβετικές τράπεζες, ακολουθώντας το γράμμα που επιτάσσουν σκιώδεις διακρατικές συμβάσεις; 

Την ώρα που στην Ελλάδα οι συζητήσεις γύρω από τα ονόματα που περιλαμβάνονται στη λίστα στρέφονται γύρω από πρόσωπα με θέσεις κλειδιά στον ελληνικό πολιτικό βίο, οι οικονομικές αρχές της Ελβετίας εκθέτουν με κάθε επισημότητα τους ελληνικούς αστικούς μύθους περί οικονομικού πατριωτισμού.

The revised privatizations programme

Five months after the freezing of the privatizations programme, and mainly further to zero results of the Development and Privatization of public property Fund (TAIPED), the file is back with great intensity. Privatizations are coming back to the new government's (New Democracy-PASOK-Democratic Left) agenda, which is evident in the Prime Minister's, Antonis Samaras, first speech.

The five-year (2011-15) program of privatization of Utilities Services and utilization of public property, was adjusted in early 2012, with the expectation of  gains of around 3.2 billion euros. Nevertheles, only two privatizations will be finalised by the end of 2012, the rest of them being postponed to 2013, when the programme will be accelerated with the target of gains will be set of 7,4 bns for the two years together.

Outlook of the updated programme (2011-15) in detail:

Το αναθεωρημένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων

Πέντε μήνες μετά από το πάγωμα της πορείας των ιδιωτικοποιήσεων από τον περασμένο Μάρτιο και ειδικότερα τις μηδενικές επιδόσεις του ΤΑΙΠΕΔ, το ζήτημα επιστρέφει με μεγάλη ένταση. Η πρώτη ομιλία του νέου πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά κι επικεφαλής της συγκυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔημΑρ, οι ιδιωτικοποιήσεις επιστρέφουν πολύ ψηλά στην ατζέντα του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής.

Το πενταετές (2011-15) πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων ΔΕΚΟ και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, αναπροσαρμόστηκε στις αρχές του 2012, προσβλέποντας οφέλη της τάξης των 3,2 δισ. ευρώ. Ωστόσο, δύο μόνο ιδιωτικοποιήσεις θα ολοκληρωθούν εντός του 2012, μεταθέτοντας τις υπόλοιπες στο 2013, οπότε -και με την επιτάχυνση του προγράμματος- ο στόχος είναι τα 7,5 δισ., αθροιστικά για τα δύο έτη.

Αναλυτικότερα το αναθεωρημένο πρόγραμμα 2012-15:

Συνέντευξη με μέλη της πρωτοβουλίας για τις παραλίες Βοτσαλάκια & Φρεαττύδα

[ΕΡΕΥΝΑ]

Το radiobubblenews ξεκινά μία μεγάλη έρευνα για το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων και του Δημοσίου, στην Ελλάδα, που θα ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο του 2012. Η ομάδα του #rbnews, ερευνά το παρελθόν και το μέλλον των αποκρατικοποιήσεων στη χώρα, προκειμένου να σπάσει τα στερεότυπα που έχουν χτιστεί σταδιακά τις τελευταίες δεκαετίες.

Παράλληλα, παρακολουθούμε τα σημαντικότερα σχέδια εκμετάλλευσης της δημόσιας περιουσίας και τις πρωτοβουλίες των τοπικών κοινωνιών απέναντι σε αυτά.

Στην πρώτη συνέντευξη που γίνεται στα πλαίσια αυτής της έρευνας, ο @Galaxyarchis συζητά στο στούντιο του radiobubble με δύο μέλη της πρωτοβουλίας πολιτών για τις παραλίες Βοτσαλάκια και Φρεαττύδα στον Πειραιά. Συζητάμε τα σχέδια του δημάρχου για την ιδιωτική εκμετάλλευση των δύο μοναδικών πλαζ του Δήμου Πειραιά, το παρελθόν του ιδιώτη που αναλαμβάνει και που ήδη εκμεταλλεύεται τη μία παραλία. Καθώς και τις αντιδράσεις των παρατάξεων της αντιπολίτευσης και των δημοτών του Πειραιά, απέναντι σε αυτήν την εξέλιξη.

Τα βίαια και σεξιστικά στερεότυπα των Ελλήνων εφήβων

Ερευνα της Youth 4 Youth δημοσιευμένη στο alfavita.gr

Στους νέους επιτρέπονται οι πολλές σύντροφοι, η παρέμβαση στο τι φοράει η φίλη τους, η άσκηση βίας σε περίπτωση «απιστίας», η πίεση για ερωτική επαφή μετά από ραντεβού. Μία στις τρεις έφηβες πιστεύει ότι μερικές φορές, φταίνε τα κορίτσια για τη βία που τους ασκείται!