Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Eurostat. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Eurostat. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

1 Δεκ 2012

Ίσες οι κοινωνικές δαπάνες σε Ελλάδα και Ισπανία

Η Ισπανία δαπάνησε το 25,7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) της σε κοινωνικές δαπάνες το 2010, κάτω από το 29,4% του μέσου όρου της ΕΕ και το 29,1% της Ελλάδας.

Η Γαλλία, η Δανία, η Ολλανδία, η Γερμανία και η Φινλανδία είναι τα κράτη μέλη που διαθέτουν τους περισσότερους πόρους για την κοινωνική προστασία (όλες πάνω από 30% του ΑΕΠ τους). 

Οι κοινωνικές δαπάνες ανά κάτοικο της Ισπανίας (εξαλείφοντας τις διαφορές στα επίπεδα των τιμών μεταξύ των χωρών) είναι στο ίδιο επίπεδο με εκείνο της Ελλάδας και 13 μονάδες κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ, σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε την Τρίτη, 27 Νοεμβρίου από τη Ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία Eurostat.

8 Φεβ 2012

Τουλάχιστον 1 στους 4 Έλληνες φτωχός από το 2010


Την επιβίωση στα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού για το το 27,7% των Ελλήνων κατέγραψε η Eurostat κατά το έτος 2010.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Eurostat, η χώρα μας εμφάνιζε το 2010 την έβδομη χειρότερη έκθεση των κατοίκων της στη φτώχεια και τον κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού, μια κατάσταση που αφορά περίπου 115 ευρωπαίους πολίτες. Ο αντίστοιχος μέσος όρος στο σύνολο της Ε.Ε. των 27 ήταν 23,4% , αλλά ανερχόταν πάλι σε 27% όταν μετριόταν σε παιδιά κάτω των 18%. Και στην Ελλάδα, η απειλή φαίνεται να αφορά τα παιδιά λίγο περισσότερο (28,7%) σε σχέση με τον απασχολήσιμο πληθυσμό (27,7%) ή τους ηλικιωμένους άνω των 65 (26,7%).

Προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι κάποιος βρίσκεται στα πρόθυρα "της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού" είναι να πληρεί τουλάχιστον ένα από τα εξής τρία κριτήρια: να κινδυνεύει με φτώχεια [το εισόδημά του να μην υπερβαίνει το 60% του μέσου εισοδήματος στη χώρα], να στερείται τα στοιχειώδη για την επιβίωσή του [να μην διαθέτει πόρους για τουλάχιστον 4 από τα εξής 9: 1) αποπληρωμή ενοικίου/στεγαστικού δανείου ή τρεχόντων λογαριασμών, 2) απαραίτητη θέρμανση, 3) κάλυψη έκτακτων εξόδων, 4) γεύμα με κρέας, ψάρι ή ισοδύναμο πρωτεϊνης κάθε δεύτερη μέρα, 5) μια εβδομάδα διακοπές το χρόνο μακριά από το σπίτι, 6) αυτοκίνητο, 7) πλυντήριο, 8) έγχρωμη TV, 9) τηλέφωνο (συμπεριλαμβανομένου κινητού)] και 3. να ζει σε νοικοκυριό με υψηλό βαθμό εργασιακής επισφάλειας [οι ενήλικοί του, ηλικίας 18-59, να έχουν δουλέψει λιγότερο από 20% του ετήσιου διαθέσιμου χρόνου απασχόλησής τους].




Τα υψηλότερα ποσοστά κινδύνου φτώχειας η κοινωνικού αποκλεισμού καταγράφηκαν στη Βουλγαρία (41,6%), Ρουμανία (41,4%), Λετονία (38,1%), Λιθουανία (33,4%), Ουγγαρία (29,9%), Πολωνία (27,8%) και ακολουθεί η Ελλάδα (27,7%). Τα χαμηλότερα αφορούν την Τσεχία (14,4%), τη Σουηδία (15%), την Ολλανδία (15,1%), την Αυστρία (16,6%), τη Φινλανδία (16,9%) και το Λουξεμβούργο (17,1).

Αξίζει η σημειωθεί ότι η έρευνα στηρίζεται σε καταγραφή δειγμάτων πληθυσμού που ζουν σε σπίτια και εξαιρεί τόσο εκείνους που διαμένουν σε συλλογικούς χώρους στέγασης ή ιδρύματα όσο κι εκείνους που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές (αν δεν υπερβαίνουν το 2% του συνολικού πληθυσμού).