Στο 30,6% ο κίνδυνος κοινωνικού αποκλεισμού των παιδιών στην Ισπανία

Μια έκθεση της Eurostat προειδοποιεί για τον κίνδυνο της φτώχειας που απειλεί παιδιά και εφήβους, με το ποσοστό φθάνει το 27% των παιδιών κάτω των 18 ετών που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ισπανία είναι πάνω από αυτό το ποσοστό: αγγίζει το 30,6%, ένα επίπεδο παρόμοιο με εκείνο της Ελλάδας, την Ιταλίας και τη Λιθουανίας, το οποιο έχει αυξηθεί κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες από το 2007, όταν και ήταν 26,4%.

Η έκθεση επισημαίνει διάφορους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο της φτώχειας. Ο κυριότερος παράγοντας είναι το μορφωτικό επίπεδο των γονέων. Όσο μεγαλύτερο το μορφωτικό επίπεδο των γονέων τόσο μικρότερο κίνδυνο για κοινωνικό αποκλεισμό διατρέχουν τα παιδια. Σχεδόν τα μισά από τα παιδιά που ζουν σε οικογένειες των οποίων τα μέλη έχουν ένα πολύ χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, διατρέχουν τον κίνδυνο της φτώχειας (σύμφωνα με τα ισπανικά δεδομένα). Το ποσοστό αυτό πέφτει στο 22% στην περίπτωση των παιδιών με γονείς με μέσο μορφωτικό επίπεδο, και μόνο το 7% των παιδιών με γονείς που είναι απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Τουλάχιστον 1 στους 4 Έλληνες φτωχός από το 2010

Την επιβίωση στα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού για το το 27,7% των Ελλήνων κατέγραψε η Eurostat κατά το έτος 2010.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Eurostat, η χώρα μας εμφάνιζε το 2010 την έβδομη χειρότερη έκθεση των κατοίκων της στη φτώχεια και τον κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού, μια κατάσταση που αφορά περίπου 115 ευρωπαίους πολίτες. Ο αντίστοιχος μέσος όρος στο σύνολο της Ε.Ε. των 27 ήταν 23,4% , αλλά ανερχόταν πάλι σε 27% όταν μετριόταν σε παιδιά κάτω των 18%. Και στην Ελλάδα, η απειλή φαίνεται να αφορά τα παιδιά λίγο περισσότερο (28,7%) σε σχέση με τον απασχολήσιμο πληθυσμό (27,7%) ή τους ηλικιωμένους άνω των 65 (26,7%).

Προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι κάποιος βρίσκεται στα πρόθυρα "της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού" είναι να πληρεί τουλάχιστον ένα από τα εξής τρία κριτήρια: να κινδυνεύει με φτώχεια [το εισόδημά του να μην υπερβαίνει το 60% του μέσου εισοδήματος στη χώρα], να στερείται τα στοιχειώδη για την επιβίωσή του [να μην διαθέτει πόρους για τουλάχιστον 4 από τα εξής 9: 1) αποπληρωμή ενοικίου/στεγαστικού δανείου ή τρεχόντων λογαριασμών, 2) απαραίτητη θέρμανση, 3) κάλυψη έκτακτων εξόδων, 4) γεύμα με κρέας, ψάρι ή ισοδύναμο πρωτεϊνης κάθε δεύτερη μέρα, 5) μια εβδομάδα διακοπές το χρόνο μακριά από το σπίτι, 6) αυτοκίνητο, 7) πλυντήριο, 8) έγχρωμη TV, 9) τηλέφωνο (συμπεριλαμβανομένου κινητού)] και 3. να ζει σε νοικοκυριό με υψηλό βαθμό εργασιακής επισφάλειας [οι ενήλικοί του, ηλικίας 18-59, να έχουν δουλέψει λιγότερο από 20% του ετήσιου διαθέσιμου χρόνου απασχόλησής τους].

Τα υψηλότερα ποσοστά κινδύνου φτώχειας η κοινωνικού αποκλεισμού καταγράφηκαν στη Βουλγαρία (41,6%), Ρουμανία (41,4%), Λετονία (38,1%), Λιθουανία (33,4%), Ουγγαρία (29,9%), Πολωνία (27,8%) και ακολουθεί η Ελλάδα (27,7%). Τα χαμηλότερα αφορούν την Τσεχία (14,4%), τη Σουηδία (15%), την Ολλανδία (15,1%), την Αυστρία (16,6%), τη Φινλανδία (16,9%) και το Λουξεμβούργο (17,1).

Αξίζει η σημειωθεί ότι η έρευνα στηρίζεται σε καταγραφή δειγμάτων πληθυσμού που ζουν σε σπίτια και εξαιρεί τόσο εκείνους που διαμένουν σε συλλογικούς χώρους στέγασης ή ιδρύματα όσο κι εκείνους που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές (αν δεν υπερβαίνουν το 2% του συνολικού πληθυσμού).

Περισσότερες λεπτομέρειες στο http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/income_social_inclusion_living_conditions/introduction.