3 ημέρες Media από τα κάτω στο 16ο α/ρ φεστιβάλ της Αθήνας

απο MindTheCam

Το 16ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ τελείωσε και φέτος με ένα πλατύ χαμόγελο και μια αίσθηση αισιοδοξίας, τόσο στα χείλη και τις καρδιές των διοργανωτών, όσο και των συμμετεχόντων. Χιλιάδες κόσμου συνέρρευσαν στο πάρκο Γουδή για να συμμετάσχουν για 16η φορά σε αυτή τη γιορτή της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών διασκεδάζοντας, συζητώντας, ανταλλάσσοντας απόψεις και κάνοντας νέες γνωριμίες.

Η παρουσία στο φεστιβάλ για πρώτη χρονιά φέτος του χώρου media από τα κάτω, τον οποίο συναποτέλεσαν οι συλλογικότητες Mind The Cam, Ράδιο ΕΝΤΑΣΗ, Babylonmedia, Omnia TV, και Radiobubble, προέκυψε ως “φυσική συνέπεια” και συνέχεια μιας διαδικτυακής δραστηριότητας που αναδείχθηκε έντονα με αφορμή τα περυσινά γεγονότα στην πλατεία Συντάγματος. Απέναντι στην “επίσημη” ενημέρωση των καναλιών και των εφημερίδων, bloggers και ομάδες ενημέρωσης από τα κάτω έδιναν μια άλλη εικόνα όπως αυτή προέκυπτε από τους ίδιους τους συμμετέχοντες στα γεγονότα. Έδιναν την αφήγηση των συμμετεχόντων.

Εικόνες και βίντεο από την αντιρατσιστική πορεία στη Νίκαια

nikea from www.aformi.gr on Vimeo.

Βίντεο και φωτογραφίες του Α. Καλοδούκα, από το Aformi.gr

Συλλαλητήριο διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν χθες το απόγευμα στην πλατεία Αγίου Νικολάου στη Νίκαια καταστηματάρχες που δεχονται απειλές, επειδή είναι μετανάστες. Σύμφωνα με τους ίδιους, προ ημερών, μέλη της Χρυσής Αυγής τους ζήτησαν να κλείσουν τα μαγαζιά τους και να εγκαταλείψουν τη χώρα.

σημειώσεις για τα «μίντια από τα κάτω»

Με αφορμή το 16^ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ και τον θεματικό χώρο στον οποίο θα συζητηθεί ο χαρακτήρας και οι προοπτικές διαφόρων εγχειρημάτων αδιαμεσολάβητης* και συνεργατικής πληροφόρησης, παραθέτω ορισμένες σκόρπιες σκέψεις και θεωρήσεις που όμως επανέρχονται σε κάθε σχετική «ευκαιρία» ανταλλαγής εκτιμήσεων με φίλους, συντρόφους, συναδέλφους ακόμη και «περαστικούς».

τι σημαίνει «μίντια από τα κάτω»;

I.

Είναι προφανές ότι το ερώτημα αφορά το περιεχόμενο, το νόημα της φράσης που βαπτίζουμε ως «μίντια από τα κάτω». Αυτό που αρκετοί θεωρητικοί των media ονομάζουν στ’ αγγλικά «grassroots media» ή «grassroot journalism». Χωρίς να αραδιάσουμε παραπομπές και σχολές σκέψης (μπορεί κανείς να ψάξει και να βρει άλλωστε), ερχόμαστε γρήγορα γρήγορα αντιμέτωποι με ορισμένα προβλήματα «κατηγορίας» και συνεπώς ταυτότητας-συγκρότησης. Άλλο πράγμα το μέσο (medium) με τα οργανωτικά χαρακτηριστικά και την εσωτερική γραμμή παραγωγής (σύνταξη, αρχισυνταξία, ύλη, διόρθωση κ.λπ) και άλλο πράγμα η δημοσιογραφία (journalism).

Το μέσο είναι ένα σύγχρονο «εργοστάσιο» που διαθέτει προηγμένες ή άθλιες υποδομές (χώρος, ωράριο εργασίας) και δίνει στον εργαζόμενο δημοσιογράφο, πέρα από ένα ή δύο κομμάτια «ψωμί -ανάλογα σε ποια «ταχύτητα» έχει πολιτογραφηθεί-, τη δυνατότητα πρόσβασης στους εκπροσώπους της πολιτικής και οικονομικής ελίτ – από εκεί ξεκινάει, κατά κανόνα, η διαμόρφωση των θεμάτων με απεύθυνση στο μαζικό ακροατήριο: με λίγα λόγια αποτελεί ένα θεσμοποιημένο κέντρο διαμεσολάβησης, επιφορτισμένο με το ιδεολόγημα της ελεγκτικής λειτουργίας απέναντι στη νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική εξουσία της αστικής δημοκρατίας.