listen
Όπως και να 'χει, δεν πρόκειται ακόμη για νόμο, αλλά για “σχέδιο νόμου”, άρα οι παρακάτω σκέψεις που αφορούν στο επίδομα στέγασης δημοσιεύονται και με την ελπίδα, λέμε τώρα, να ληφθούν υπόψη από τους αρμόδιους. Στο τέλος του κειμένου μπορείτε να δείτε τις εικόνες από τις δύο σελίδες του νόμου που αφορούν στο θέμα ώστε να μη σας ζαλίζω με συνεχείς αναφορές σε παραγράφους και άρθρα, ενώ ολόκληρο το σχέδιο νόμου θα το βρείτε εδώ.
Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου το επίδομα στέγασης θα το λαμβάνουν μέσω του κράτους απευθείας οι εκμισθωτές, δηλαδή οι ιδιοκτήτες των ακινήτων. Για να το λάβουν όμως θα πρέπει να έχουν φορολογική ενημερότητα.
Αν δηλαδή δεν έχει ο ιδιοκτήτης φορολογική ενημερότητα, ο ενοικιαστής δεν θα μπορεί να λάβει το επίδομα. Τι λογική μπορεί να έχει κάτι τέτοιο; Οι στα όρια της ακραίας φτώχειας εν δυνάμει ενοικιαστές, εκτός των άλλων θα πρέπει να ρωτάνε και τον εν δυνάμει εκμισθωτή-ιδιοκτήτη του σπιτιού “έχετε φορολογική ενημερότητα;”
Και άντε κι ο εκμισθωτής έχει φορολογική ενημερότητα, θα την έχει κάθε μήνα; Γιατί προφανώς -και όπως η ελληνική γραφειοκρατεία απαιτεί- εάν δεν την έχει κάποιο μήνα, δε θα λάβει και το ενοίκιό του από το κράτος.
Επίσης, το επίδομα ορίζεται ως “ακατάσχετο”, όσο αφορά στον ενοικιαστή. Πλην όμως “μπορεί να συμψηφιστεί με χρέη προς το δημόσιο ή τα ασφαλιστικά ταμεία” όσον αφορά στον ιδιοκτήτη του σπιτιού (εάν αυτό δηλαδή εννοεί το σχέδιο νόμου μιας και είναι κακοδιατυπωμένο και ασαφές στο συγκεκριμένο σημείο).
Αυτό το “μπορεί” όμως, τι να σημαίνει άραγε; "Μπορεί" εάν ο εκμισθωτής-ιδιοκτήτης του σπιτιού το επιθυμεί; Ή "μπορεί" και ερήμην του εκμισθωτή εάν απλά ο έφορος το επιθυμεί; Γιατί εάν ισχύει το δεύτερο -που σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα ελληνικά φορολογικά ήθη και έθιμα είναι και το πιθανότερο- το μέτρο ακυρώνεται πριν εφαρμοστεί. Ποιος ιδιοκτήτης ακινήτου θα δεχτεί έναν ενοικιαστή του οποίου το ενοίκιο στην πράξη θα κατασχέτει η εφορία ανάλογα με τα κέφια της.
